Rosa's Blues Lounge is een bekende bluesclub in Chigaco waar al tal van bluesartiesten optraden. Ze bieden een groot spectrum aan bluesstijlen zodat variatie er troef is. Legendes als David Honeyboy Edwards, Homesick James en Pinetop Perkins, maar ook hedendaagse artiesten waaronder Billy Branch, Melvin Taylor en Sugar Blue waren er reeds te gast. Zo ook de uit Indianola, Mississippi afkomstige Little Arthur Duncan. De opnames van deze dvd (deze zijn trouwens ook op cd te verkrijgen, beiden op het Delmark Records label) gebeurden op 18 augustus 2007. Arthur liet zich bijstaan door ‘the Backscratchers’, een puik en bekwaam gezelschap muzikanten om een dergelijk bluesicoon te ondersteunen. In de line-up vinden we gitaristen Illinois Slim en Rick Kreher, bassist Michael Azzi en drummer Twist Turner. Op het nummer ‘I Got To Find M Baby’ worden de vocalen geleverd door gastmuzikant Little Al Thomas. De dvd staat vol met wat ik als typische Chicago blues zou omschrijven. Deze vorm ontstond eind 40er begin 50er jaren van de vorige eeuw, en bevat voldoende flexibiliteit om iedere muzikant, zanger(es), gitarist, pianist en harmonicaspeler of blazer als solomuzikant te begeleiden. Zo pakt Duncan me moeiteloos in met fraaie songs, waaronder Arthur "Big Boy" Crudup's 'Mean Ol Frisco', het intense ‘No Place To Go’ van Howlin' Wolf en de opener ‘Leaving Mississippi’ wat eigenlijk een soort van biografie is (over zijn verhuis van Mississippi naar het koude Chicago in de jaren vijftig). Duncan heeft een heerlijk stemgeluid (wat iel en krakerig), puur en geloofwaardig. Ook op de mondharmonica is hij erg sterk. De opnamekwaliteit is meer dan behoorlijk. Alles werd zonder storende elementen mooi in beeld gebracht met als extraatje enkele leuke camera shots van het interieur van deze befaamde bluesclub. Tevens heb je de keuze tussen drie soorten geluidsopnames, iets wat voor de geluidsfreaks onder ons niet onbelangrijk is. Uiteraard zijn er nog wat extra’s zoals trailers van Carey Bell, Jimmy Burns, Taildragger en Mississippi Heat, enkele daarvan heb ik al eerder besproken. In een interview omschrijft Duncan zijn liefde voor de blues als volgt: “I’ll play what I love, and I love what I play. Mooier kon hij het niet verwoorden.