Mondharmonicaspeler Carey Bell ‘Harrington’ (geboren: 14 november, 1936) overleed op 6 mei, 2007 in Chicago - Illinois. Na te hebben gespeeld met o.a. Willie Dixon en Muddy Waters wist hij in de loop der jaren een mooie eigen muzikale loopbaan op te bouwen, een carrière waarbij hij toch wel enige awards in de wacht wist te slepen. Zo kreeg hij nog in 1998 een Blues Music Award als “Traditional Male Artist Of The Year”. Zijn oudste zoon gitarist Lurrie stond al op achtjarige leeftijd samen met zijn vader op het podium. In de jaren zeventig en tachtig ontpopte zijn talent op gitaar zich volledig wat erin resulteerde dat hij bij heel wat groten een graag geziene gastmuzikant werd. Intussen is hij er in geslaagd een geweldige solo carrière op te bouwen en tevens een respectabel aantal albums op zijn naam te schrijven. Dertig jaar na hun eerste gezamenlijke opname ‘Heartaches and Pain’ (Delmark 666) is er nu de dvd ‘Gettin’ Up Live’ (Delmark dvd 1791), bepaald een uniek document. Vader en zoon, twee Chicago blueslegendes spelen de ziel uit hun lijf op deze opnames. Vanuit drie locaties opgenomen beeldmateriaal (Rosa’s Lounge, Buddy Guy’s Legends en bij Lurrie thuis) ben je getuige hoezeer ze op elkaar waren ingespeeld. (H)eerlijke Chicago blues recht uit het hart. Bekende songs als ‘Baby Please Don’t Go’ en ‘Leaving In the Morning’, maar ook minder voor de hand liggende tracks waaronder ‘Low Down Dirty Shame’ zijn wat men noemt bluessongs die naar de keel grijpen. Gezellig en intiem wordt het met de opnames thuis bij Lurrie (28 juli, 2006). ‘Broke and Hungry’, en ‘When I Get Drunk’ zijn gewoon subliem. Uiteraard zijn er nog enkele speciale toevoegingen op deze dvd, zoals een uiterst interessant interview, en hun beider discografie. Noot: deze opnames (afgezien van enkele bonus tracks op de dvd) zijn ook op cd verkrijgbaar (Delmark DE 791).