Dat de blues heel veel zijsprongen kent is uiteraard allang bekend. Voor mij is één van de leukste zijtakken, de Cajun of ook wel zydeco-richting genoemd. Opvallend hierbij is de instrumentale bezetting. Zo is de accordeon, mondharmonica en het wash- of rubboard onmisbaar om het typische geluid te creëren. Wat ook opvalt is dat het altijd vrolijke nummers zijn waarbij het moeilijk is om stil bij te blijven zitten of staan. De derde cd van de band Loco Zydeco is genaamd ‘Time To Turn The Key’. Het album telt maar liefst zeventien songs en duurt ruim zestig minuten. De band zetelt in Toronto, Canada en bij het vernemen van die plaats is m’n aandacht sowieso al meer dan normaal getrokken. Het openingsnummer ‘Feelin’ Fine’ is een heel opwekkende song en het echte zydecogeluid is hierop gelijk te horen. Trouwens dat blijft zo bij alle nummers. Opvallend is dat het washboard bespeeld wordt door de enige dame van het zes persoonstellende gezelschap en zij de enige is die geen vocals ten gehore brengt. Ondanks het typische geluid zijn er duidelijk blues invloeden te horen, zoals ‘Once upon A Time’ en het met reggae beïnvloede ‘Wrongway Jack’. Bij ‘Boom Boom’ hoor je allerlei grappige achtergrond geluiden van dieren en onweer en een opvallend tromgeroffel in het midden van het liedje. Tijdens het nummer ‘Shout You Down’ hoor je een boze echtgenote aan de telefoon die er op staat dat haar man direct naar huis komt waarop hij nogal rigoureus reageert met ‘I Shout You Right Down’. ‘Çhristine Lamour’ is een prachtige ballade en ‘Honey Bee’ een heerlijke meezinger. Het is dus een vreselijk goed swingende cd gebracht door een band die staat als een huis.