Ribs & Blues Festival - Raalte - 2009

Ribs & Blues: http://www.ribsenblues.nl

Het Ribs & Blues Festival is een elk jaar terugkerend evenement voor bluesliefhebbers. Het binnengedeelte van Raalte is dan afgezet en er is van alles te doen. Theater(artiesten). Allerlei spelletjes voor de jeugd. Luchtkussen en kraampjes met kleding, tatoo’s, natuurlijk de overheerlijke RIBS en erg veel biertaps. Het is echt een familie festijn voor jong en oud. Dit jaar was het ook nog eens prachtig mooi weer, dus het kon niet stuk. Daarnaast natuurlijk de fantastische organisatie met al zijn vrijwilligers, die dit festijn mogelijk maken.

De openingsact op zondag, de 2e dag van het Ribs & Blues gebeuren is weggelegd voor de Britse Band Hokie Joint. Een enerverende mondharmonica speler/zangergenaamd Jojo Burgess, verder een goede slide gitarist in de verder traditionele bezetting van een goede gitaarband, die de basis legt voor een leuk festival. Geen pure blues, maar met invalshoeken
van andere stromingen uit de muziek.

Danny Bryant’s Redeye Band met zijn vader Ken op bas en Trevor op drums kennen we allemaal van het kroegencircuit. Een energieke Danny die meestal helemaal uit zijn dak gaat met het publiek en ook dit keer. Een prima ingespeelde band, die echt knalt! 'Heartbreaker' van Bob Dylan, met de volumeknop spelend zoals ook Walter en Joe dat zo goed kunnen.
Vioolachtig klinkend! Het al oude “Voodoo Child” van Jimi, beurtelings de gitaar in zijn nek en daarna ook nog even met zijn tanden spelend, super. Toch zal hij met het oog op de toekomst en inspiratie denk ik op zoek moeten, naar wat jongere vervangers voor zijn ritme sectie.

Dana Fuchs, een mix van Tina Turner en Janis Joplin. Echt een dijk van een stem! Is samen met haar gitarist John Diamond naar Europa gekomen en werd hier aangevuld door een Nederlandse ritme sectie. Een geweldige zangeres, die zichzelf nog een beetje meer op de voorgrond zou moeten plaatsen. De insteek is toch dat het om haar gaat en niet om de band. Ze heeft het echt in zich om een grote te worden. Ze heeft me echt aangenaam verrast. Met een goede manager en wat betere presentatie had ze hier echt kunnen scoren, nu ging er af en toe wat mis en dat doet afbreuk aan haar. Hopelijk heeft ze ook naar the Voodoo Dollzz gekeken hoe je jezelf kunt verkopen.

Big John Bates & The Voodoo Dollzz, een beetje vreemde eend in de bijt. Strakke rockabilly achtig, punkige muziek. Met als toetje de voodoo dollzz die een ware show erbij opvoeren in de vorm van Moulin Rouge, dokter verpleegster en andere. Het publiek vermaakte zich er prima mee door naast muziek te horen, ook deze visuele show te zien.

The Blasters zijn de vijfde act, waarbij je dan toch kanttekeningen plaatst. Ook zij brengen rock-‘n-roll achtige muziek, dat overigens prima swingt, maar het blijft jammer dat hier niet gewoon een goede Nederlandse band bijstaat, want die zijn er toch echt, en wat meer op de blues geënt.

Eric Sardinas & Big Motor is een 3 mans formatie uit het zuiden van de States. Hij is een prima gitarist die zijn slide partijen op zijn Dobro gitaren speelt, alleen wel zo overstuurd, dat het effect van de Dobro eigenlijk weg is. Althans daar is een Dobro niet echt voor gemaakt. Uptempo nummers met een hele strakke ritme sectie die echt knalhard en strak speelt. Ja, een goeie band.

Er worden backstage allerlei ingangen en uitgangen afgesloten, zelfs de toiletten zijn niet meer bereikbaar. Dit heeft alles te maken met de slotact van deze avond. Het gezelschap om Mr. Salomon Burke, de soul en gospelzanger uit de States. Zijn stem is nog steeds op toon en dus indrukwekkend is niet alleen zijn postuur. Hij kan nog steeds goed zingen.
Hij zingt daarbij o.a. ook een medley van al zijn grote voorgangers, zoals Otis Redding, Wilson Pickett en Percy Sledge, bijgestaan door 3 zangeressen die continue zijn bezweete hoofd droog maken. Verder 2 toetsenisten en blazers, waarbij de Hammond player opvalt door zijn act en zijn goede spelen. Het orkest is echt goed en swingt enorm. Een waardige afsluiter in Raalte.

Websites:
http://www.myspace.com/thehokiejoint
http://www.redeyeband.co.uk
http://www.bigjohnbates.com
http://www.theblasters.com
http://www.ericsardinas.com
http://www.thekingsolomonburke.com

Maandag 01-06-2009 Ribs & Blues Day 2

Rythm Chiefs (NL)
Samuel Eddy/Eamonn McCormack (IRL)
Cuby And The Blizzards (NL)
The Fabulous Thunderbirds (USA)

The Rythm Chiefs, een Nederlandse 3 mans formatie, die ik alweer een een jaar of 3-4 volg. De eerste optredens destijds waren het nog echte broekies, maar deze jongens zijn echt al die tijd blijven groeien. Het is echt een van de betere bands in Nederland geworden. De creativiteit van Dusty en zijn gitaarspel zijn hier debet aan, zonder de andere jongens teniet te doen. Het is een geheel geworden. Ze zijn echt goed op elkaar ingespeeld en weten precies wat ze van elkaar kunnen verwachten. Zeker de mystieke gitaarpartijen van Dusty, die een beetje doen denken aan Peter Green’s Fleetwood Mac van de begin jaren vind ik prachtig. Het nummer ‘The Green Manalishi’. Niks geen zwaar overstuurde gitaargeluiden, maar gewoon lekker kunnen horen wat ie speelt. Alles op snelheid maar ook op noot en toon. Een verademing om te horen en om de trotse moeder van Dusty weer te zien.

Samuel Eddy/Eamonn Mccormack is een Ierse 3 mans formatie in de stijl van wijlen Rory Gallagher en Stevie Ray Vaughn. Een stevige blues met een erg ruw randje. Gewoon blazen met die handel. Alles staat snoeihard en overstuurd. Het bekendere werk wordt neer gezet en heel erg goed gecoverd. Eigenlijk net een beetje als Danny Bryant. Het is toch jammer dat het dit soort bands aan eigen nummers en creativiteit ontbreekt. Oké , 100 tonen per seconde spelen lukt aardig, maar hoor toch liever af en toe ook wat eigen werk.

Cuby and The Bizzards is een van de weinige bands die nog uit mijn eigen jeugdtijd bestaat. Toen al waren ze top en dat zijn ze nog steeds. De inbreng van Herman van Deinum en Helmig van deVegt (Blues Dimension), Hans Waterman (Focus) is erg groot en geroutineerd, al heeft Herman tegenwoordig een stoel/barkruk nodig omdat zijn rug het niet zo lang meer volhoud. Erwin Java speelt ook met plezier en dat straalt hij uit. Over Harry valt eigenlijk weinig te zeggen, niet meer dan dat hij nog steeds gewoon zichzelf is. De Blazers sectie die is toegevoegd voor de theater tournee zijn erg goed. Vooral bij ‘Rambling On My Mind’ is het de trombone solo die opvalt. Echt geweldig. Een dijk van een band, die hopelijk nog lang doorgaat en blijft bestaan en nog heel wat nieuwe cd’s gaat maken. De klassieke nummers zullen trouwens nooit verloren gaan. Samen met The Rythm Chiefs ook al Nederlands vind ik ze gewoon de “Toppers” van dit festival.

The Fabulous Thunderbirds feat. Kim Wilson is een band opgezet rond zanger/mondharmonica speler Kim Wilson. Van de oude garde Thunderbirds is verder niemand meer over. De destijds door Jimmy Vaughn, broer van Stevie Ray opgezette band
wordt nu nog steeds gedragen door de stem en het mondharmonica spel van Kim Wilson. Jimmy Vaughn was geen super gitarist zoals zijn broer, maar had wel een bijzondere manier van spelen, waarmee hij zich onderscheidde. Het is een waardige act als afsluiting op de laatste dag van het festival, al vind ik de Nederlandse inbreng toch super vinden. De eerste dag viel wat tegen, maar werd ruimschoots teniet gedaan door de tweede.

Websites:
http://www.rhythmchiefs.nl
http://www.eamonnmccormack.net
http://www.cubyandtheblizzards.nl
http://www.fabulousthunderbirds.com
http://en.wikipedia.org/wiki/Kim_Wilson