Wanneer? ma 19/10/2009
Waar ? Paradiso
Dirk Powell, Jock Tyldesly, The Inlaw Sisters en Cajun Company.
Eigenlijk zou ook Balfa Toujours nog op het podium staan, maar doordat Christine Balfa is getroffen door de Mexicaanse griep mag ze niet reizen, dus dat gaat niet door. De Nederlandse Cajun Company komt ervoor in de plaats.
De grote zaal van Paradiso is omgetoverd tot een intieme club met tafeltjes en stoeltjes. Het Nederlandse duo The Inlaw Sisters, bestaande uit Anneke van der Poll (zang, diverse banjo’s, ukelele, viool) en Monique Neuteboom (zang, gitaar, banjo) start de eerste van drie sets. Deze schoonzussen brachten vorig jaar hun eerste cd uit: “Robbing The Devil” , vol met "Old Time Music”. Dit album, dat al veel airplay kreeg, liet horen dat de dames fraaie ingetogen stemmen hebben die volmaakt combineren. Ze begeleiden zichzelf op de diverse snaarinstrumenten, deze twee lange slanke blondines. Nederlandse oren horen vaak geen verschil tussen wat zij brengen en wat hun collega-muzikanten uit de Appalachen, de oostelijke bergstreek van de USA, doen. Vaak zijn nog de Engelse en Ierse wortels van deze muziek te herkennen. Gevoelige liedjes veelal (o.a.: 'I’m Down In Sorrow’, ‘Over Yonder In The Graveyard’ en ‘Two Soldiers’). Ontroerend, kippenvel.
Monique vertelt vereerd te zijn dat de sisters het concert mogen openen voor Dirk Powell, die hun cd heeft geproduceerd. Powell en zijn groep zijn in Amsterdam om de volgende avond in Carré als begeleidingsband op te treden voor Joan Baez. Hier doen ze hun eigen ding: “Old Time Mountain Music”. Maar eerst voegt Powell zich bij The Inlaw Sisters om hen te begeleiden op zijn gitaar in ‘Your Long Yourney’ en ‘The Sweetest Gift Is Mother’s Smile’. Daarna komt Jock Tyldesly erbij. Behalve dat beide heren zingen nemen zij de ene keer een viool, de andere keer een gitaar of een banjo ter hand. Bij ‘Foggy Mountain Top’ van The Carter Family begeleiden zij de dames die hier ook wat country-jodeling ten beste geven, instrumentaal. Overigens zijn de meeste liedjes van Powell zelf.
In de tweede set is Powell’s eigen band aan de beurt, ondersteund door de tegenwoordig in Nederland wonende Engelse drummer Sam Murray (o.a. ZydeGoNutz). Prachtige twee- of driestemmige zang onder begeleiding van verschillende instrumenten als viool, banjo, gitaar en staande bas (o.a. ‘Waterbound’). Melancholieke liedjes vaak, over tradities en familiebanden, dingen die de laatste decennia in snel tempo aan het verdwijnen zijn. De uit Ierland afkomstige John Doyle zingt prachtig de hoge tweede stem, waar Powell de eerste doet, bij ‘Indian Squaw’ en bij ‘Little Sparrow’.
Tafels en stoelen worden naar achteren geschoven zodat er vlak voor het podium gedanst kan worden voor de laatste set en de Cajun Company treedt aan. Daar zien we Monique Neuteboom terug die al jaren deel uitmaakt van deze groep (gitaar, zang). Alle andere muzikanten van deze avond spelen om beurten mee. Dirk Powell blijkt, behalve op zijn snaarinstrumenten, ook uitstekend overweg te kunnen met de french accordion. Two-steps (o.a. Jongle à Moi’) cajun-walsjes, af en toe een freeze (The Blues Des Français’). Onder de dansers bevindt zich Joan Baez, die tot groot enthousiasme van het publiek naar het podium wordt geroepen om een paar van haar songs te brengen. Bas v.d.Poll, accordeonist van de Company, neemt zijn trekzak weer over van Dirk Powell en de dansers leven zich nog even lekker uit op ‘Keep On Knockin’ en traditionals als ‘Madeleine’.
Websites:
www.paradiso.nl
www.inlawsisters.com
www.myspace.com/inlawsisters
www.burwellbash.info/jock.shtml
www.cajuncompany.net
Images
