Amper een viertal maanden geleden mochten we hier Bobby’s Back In Town – Live bespreken, de come-back plaat van schilder Dub Brock alias pianist-zanger Bobby Lounge, die na een beloftevolle start een kwarteeuw geleden, ten prooi viel aan CVS. Sinds zijn terugkeer komt hij het podium op met zijn vaste, hum, ,,verpleegster’’, de bloedmooie Gina Pontevecchio, zijn eigen presentator en grootste fan Prof. Calvin Tubbs, alias The Toastmaster, én een… Ijzeren long. In hoeverre dit allemaal show is, valt nog te bezien. Wat we eerder al schreven gaat nog steeds op: ,,Zijn inspiratie vindt hij in de barrelhouse, maar de blues, gospel en boogie woogie van New Orleans en omstreken zitten zeker ook in het totaalpakket. Voeg daarbij die klare, luide, plooibare stem en zijn opvallende gevoel voor humor…’’ Sinds zijn totaal onverwachte comeback op het New Orleans Jazz & Heritage Festival (Jazz Fest) in 2005, gaat het hem als muzikant klaarblijkelijk voor de wind. Somethin’s Wrong heeft weer zo’n typische tekening op de hoes (wellicht door Bobby/Dub zelve) en vervolgt ook in stijl en aanpak van de liveplaat. Vijf eigen songs en vier covers, waaronder een weinig aan de bestaande versies toevoegend ‘Jesus On The Mainline’. In nogal wat nummers verheft hij net iets te vaak de stem, zoals in de titelsong en in ‘I Don’t Care’. Live leek ons dat normaal, in de studio mocht toch iets meer nuance. Neemt niet weg dat ook dit een onderhoudende cd werd door het bekwame pianospel en de spitsvondige teksten. Het Tin Pan Alley succes ‘Oh Baby’ (E. Herbert-W. Russell, 1921) mag een goede ontmoeting met Bobby Lounge heten. Een degelijke kennis van het Engels en van (vooral) de Amerikaanse leefwereld is wel gewenst, zoals bij ‘Squirrelsquatch’ (waarin zelfs de Spiders of Mars, het Loch Ness monster, de Dalai Lama en Patrice Lumumba de revue passeren!)