Silvertone/Zomba artiest en vijfvoudig Grammy winnaar Buddy Guy heeft zonet een nieuw album uitgebracht. “Skin Deep” is de titel en bevat twaalf prachtige tracks. Goed dus voor een totale speelduur van 58 minuten onvervalst “modern electric guitar blues”. Guy mag dan al de gezegende leeftijd van 78 jaar hebben bereikt, aan zijn temperamentvol gitaarspel is daar niets van te merken, integendeel!. De man speelt en zingt nog steeds alsof de duivel hem op de hielen zit. Bewijs daarvan is ondermeer de opener ‘Best Damn Fool’. Een funky bluessong dat mede door een fantastische blazersectie spat en bruist van energie. Dat ook het ingetogen werk hem niet vreemd is kan je dan weer horen in het wondermooie ‘I Found Happiness’. Je hoort één en al emotie waarbij je zich afvraagt hoe diep de blues hem wel te pakken heeft. “Skin Deep’ is echter geen klassiek Buddy Guy album. Want op heel wat songs komen nogal wat gasten aandraven, en die zijn niet van de minsten. In ‘Two Many Tears’ gaat Buddy op tour met bluesdiva Susan Tedeschi, om dan later weer de strijd aan te binden met Eric Clapton in ‘Every Time I Sing The Blues’. Verder vinden we nog Robert Randolph (‘Out In The Woods’ en That’s My Home), het rustige en tevens de titeltrack ‘Skin Deep’ (met Derek Trucks) en ‘Who’s Gonna Fill Those Shoes’ (Quinn Sullivan). Naar Buddy’s woorden is het de blues die hem jong houdt. Ik geloof hem op zijn woord. Zijn zang is nog steeds rauw, hij laat nog steeds de tranen vloeien uit zijn gitaar en zijn shows zijn steeds maar weer dynamisch en creatief. Dat we nog lang van dit bluesicoon mogen genieten.
