Op de laatste editie van Machelsblues bracht Geneviéve Dartevelle mij op de hoogte van haar plannen om samen met Jos Steen een cd uit te brengen. De afspraken, het uitstippelen, de opnamen, etc. waren toen al in een ver gevorderde fase. En ziehier het resultaat… ‘Hard Boiled Blues’ is een feit. Een album waarvan de titel de lading volledig dekt. Want zelfs voor een oude bluesrot zoals ik is het even wennen aan hun toch wel heel eigenzinnige kijk over hoe blues kan en mag klinken.
Multi-instrumentalist/zanger Jos Steen is wat je kunt noemen één van de meest excentrieke Belgische muzikanten dat ons landje rijk is. Op zijn eigen label ‘Sojneets Production’ heeft hij circa dertig albums uitgebracht, deze heel variërend in stijlen zoals blues, jazz, avant-gardisme, klassieke muziek, etc. Op ‘Hard Boiled Blues’ is er dan ook heel wat van deze stijlen terug te vinden. Neem nu ‘Indian Boogie’, een song waarvan de titel het al aangeeft. Dit is blues met Indiaanse invloeden… je moet het maar durven en vooral doen! ‘Ode Aan Het Ademen’ heeft een weliswaar Nederlandstalige titel, maar zingen doet Jos niet. Het is meer een soort murmelen dit in combinatie van prachtig harpwerk van Geneviéve. Ontzettend mooi is ‘Dreaming With My Banjo’, een rootssong (met blaffende hond op de achtergrond) dat zo kan dienen voor een film als “O Brother, Where Art Thou”. Met ‘The Cuckoo’ waan je zich dan weer zo in de Missisippi-Delta. Jos en Geneviéve leveren hier werkelijk prachtwerk. Heel experimenteel dan zijn ‘Fretless Raindance’ en al zeker ‘Extravagance Aerienne’ waarin in deze laatst vernoemde song de didgeridoo en andere vreemde instrumenten de sound bepalen. Van de 21 aanwezige tracks zijn er slechts drie covers, met name: de traditional ‘Rollin’ and Tumblin’, het fantastisch mooi gebrachte ‘Backwater Blues’ (Bessie Smith) en ‘My Black Mama’ (Son House).
Dat het in al deze verscheidenheid gepast is om gebruik te maken aan een diversiteit van instrumenten is zonneklaar. Zo speelt Jos op akoestische en elektrische gitaar, five-strings en fretloze banjos, accordeon, baguettes, percussie, etc. Op haar beurt hanteert Geneviéve de harmonica (al of niet chromatisch), didgeridoo, frailing banjo, jug, muzikale zaag en percussie.
Eigenlijk kan je stellen dat deze cd een aaneenschakeling is van complexloze en inventieve virtuositeit, spontane improvisatie en uitermate wispelturige muziek. Wars van alle traditionele bluesschema’s zijn zij er in geslaagd niet alleen een uitermate boeiend maar vooral luisterrijk album uit te brengen. Dat bij dergelijke muziek sommigen zullen afhaken is best te begrijpen. Je moet al van goede muzikale huize zijn om zich doorheen deze 21 songs te werken. Eens je dit hebt gedaan kom je maar tot één conclusie. België herbergt fantastische muzikanten!
