Bert Vossen stopt met Moulin Blues.

Het zat er al een tijdje aan te komen maar nu is het dan zover. Bert Vossen heeft besloten om na drieëntwintig jaar een punt te zetten achter zijn carrière als organisator van Moulin Blues. Samen met Johan Creemers, Syl Lenders en Henk Douven stond Bert Vossen aan de wieg van Moulin Blues. Het tweede jaar bleven Bert en Henk alleen over, ze zijn toen in actie gekomen om een hernieuwd bestuur samen te stellen. Het bestuur werd toen uitgebreid met Jo Evers, Ludo van Thuijl en Bart Bijlmakers en samen hebben ze o.a. MB gemaakt tot wat het nu is. Namelijk, het grootste bluesfestival van Nederland. Een festival dat ver over haar landsgrenzen heen, naam en faam heeft gemaakt. Van een heel kleinschalig evenement is het gegroeid naar een vaste waarde in de nationale- en internationale blueswereld.

Bert: “23 Jaar lang heb ik met veel plezier en passie Moulin Blues mede georganiseerd. Met trots kan ik terugkijken op een mooie en leerzame tijd. Trots mag ik wel zijn, om na dat intensieve pionierswerk Moulin Blues op de wereldkaart te zien prijken. Het is mede daarom ook lastig om je eigen ‘kind’ los te laten.”

Bert was vanaf het begin (1986) heel professioneel en vooral passioneel ingesteld. Hij wilde meer dan zomaar het zoveelste bluesfestivalletje op rij zijn. Alles stond in het teken van Moulin Blues. Hij ‘tapte’ elk radio bluesprogramma om deze wondermooie muziek vast te leggen.

Bert: ‘’Alles doen we zoveel mogelijk zelf, daarom heeft MB ook een groot bestuur. Gezamenlijk met de velen vrijwilligers laten we elke editie de handen flink wapperen om tot een goed festival te komen. In de beginjaren deed ik ook nog de layout van alle drukwerk, T-shirts en autostickers bedrukken, reclameborden beletteren e.d. Wel leuk, maar zeer intensief om allles in eigen hand te houden.”

Bert was ‘bevlekt’ door het bluesvirus. Dat Bert vaak zijn ‘lichaamsgrenzen’ heeft overschreden is wel bekend, alles stond n.l. in het teken van The Blues. Bert deed het de laatste jaren vanwege zijn slechtziendheid dan ook iets rustiger aan.

Maar niettemin heeft hij er altijd met volle teugen van genoten. Doch, er is nu eenmaal een tijd van komen en gaan, dat is het leven. Moulin Blues zal ongetwijfeld doorgaan, al zal het natuurlijk anders zijn. Niet dat die huidige, of zelfs nieuwe mensen, niet bekwaam zouden zijn, ver daar van. Maar is het niet eenmaal zo dat als je één van de boegbeelden wegneemt er een nieuwe wind gaat waaien? Dit zal toekomst verder moeten uitmaken. Eén ding staat vast. Voor Bert is de tijd aangebroken om nieuwe horizonten te verkennen.

Bert: “Vele mooie herinneringen en anekdotes zullen mijn gedachten nog wel bezig houden. Nu kan ik me volledig gaan richten om mijn massagepraktijk ‘Doet Goed’ het licht te geven. Dus, nieuwe uitdagingen en wie weet… jeuken mijn vingers straks, om ook weer eens iets met muziek te gaan doen.”

Dat er inderdaad veel mooie anekdotes aan vasthangen blijkt uit het volgende verhaal.

Bert: “Als je dan terugkijkt over mijn schouder ligt er dan ook heel veel werk achter mij. Maar ik heb altijd genoten van Moulin Blues. Eén band is ooit niet op komen dagen en dat was Stan Webb’s Chicken Shack. Tja, dan sta je dan zonder één der headliners. Marc Thys uit België heb ik toen vlug in de arm genomen, die ter plekke enkele landgenoten bij elkaar zocht om een spetterende set neer te gaan zetten. Het publiek genoot van deze ‘Stan Webb’, menigeen had het niet eens in de gaten dat Stan Web er niet was. Mooi toch!”

In naam van de ganse ploeg van Bobtjes blues Pages wensen wij Bert dan ook alle succes toe met zijn nieuwe uitdaging. Uiteraard ook onze dank voor de vele mooie momenten die hij ons heeft bezorgd. Bert, het ga je goed!