Straks mag ik met de taxi naar het hotel.

Ik ontmoette hem voor het eerst op de Blues Estafette te Utrecht in 2001. Het zou meteen mijn laatste keer zijn…! Een kleine ietwat gedrongen man, een verweerd aangezicht, gestoken in een proper maar goedkoop pak. Met in zijn éne hand enkele broodjes, in de andere hand wat drank… als ik het goed heb een fles water. Zijn grote ogen keken in het rond, vol bewondering naar alles wat hij mocht aanschouwen.

Wild Bill Pitre werd geboren in Port Arthur, USA. Hij groeide uit tot een lokale held, totdat hij onder de naam Wild Bill's Washboard Band in 1970 zijn eerste plaat opnam. Dit was op het label Goldband van Eddie Shuler. Het verhaal gaat dat de band met plezier een opname wilde maken, maar dat de gitarist geen goede gitaar had. Uiteindelijk kwamen ze tot een wel erg ongewone afspraak. In ruil voor de opnames zou de gitarist in natura worden uitbetaald en wel met een nieuwe gitaar. De plaat werd een ruige bluesvariant met veel zydeco-invloeden. Gezien de naam van de band en het meespelen van Marcel Dugas op accordeon was dit niet echt verrassend te noemen.

Nadien raakte Wild Bill weer in de vergetelheid, en was alleen nog maar actief in de clubs in en rond Port Arthur. Omdat hij zich te vaak bedrogen voelde wilde hij niets meer te maken hebben met de muziekindustrie. Het is het klassieke bluesverhaal: de rechten van de door hem geschreven nummers had hij ooit voor een klein bedrag verkocht, en ook de royalties voor de platen werden hem door de neus geboord. De Texaanse mondharmonicaspeler Paul Orta herontdekte Wild Bill, ontfermde zich over hem en bracht hem naar de Blues Estafette te Utrecht.

Tijdens ons onderonsje sprak hij volgende woorden: “Straks mag ik met de taxi naar het hotel”. Zo onder de indruk was hij. Deze woorden zijn me altijd bijgebleven.

De arme sloeber had niet eens door voor welke commotie hij net had gezorgd. In de kleine zaal had hij een optreden gegeven om U tegen te zeggen. Zelf was ik zo enthousiast dat ik mij meteen zijn cd ‘I Was Raised On A Farm’ heb aangekocht. Deze cd bevat zestien songs met uitstekende Texas en Louisiana blues, meer dan één uur zelf geschreven nummers. Elke liefhebber van goede rockin'-Texas/Louisiana blues zou dit schijfje in zijn bezit moeten hebben. Als je de kans krijgt dit album te beluisteren dan kun je begrijpen waarom Wild Bill de gemoederen wakker schudde tijdens de Blues Estafette.

Bill overleed op 27 juni 2003… ik denk nog vaak aan hem.

I Was Raised On A Farm: Blues International (B12003)
Website info: www.great-recordings.com

Images